Ik zie Sint Charbel in een mooi licht en ik zie ook andere lichten. Uit hen komen Maronitische heiligen tevoorschijn: Echter, ik herken alleen maar Sint Nimatullah Al-Hardini en Sint Rafka. Sint Charbel houdt een rode lelie in zijn handen en zegt:
"In de naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest. Amen. Vrienden van Jezus de Verrezen! Laat het vuur van de liefde voor de Heer niet doofgaan in jullie harten. Bid voor vrede in het Midden-Oosten; bid met ijver! Kijk, ik ben tot jullie gekomen met mijn geestelijke zuster en mijn geestelijke broeders. Bid voor de christenen in het Midden-Oosten; bid voor de vervolgde christenen! Bid en laat niet af van bidden; opdat het Westen de genade en waardigheid om kinderen van God te zijn, niet verliest!"
M.: “Dierbare Sint Charbel, wat bedoel je hiermee? Zijn we niet allen kinderen van God?”
Sint Charbel kijkt naar mij en zegt:
"Jullie zijn allemaal kinderen van God, maar velen kiezen welvaart boven Jezus en gooien hun waardigheid overboord!"
M.: “Wat bedoel je hiermee, dierbare Sint Charbel?”
Sint Charbel zegt:
"Door Gods barmhartigheid kunt jullie altijd terugkeren naar de Heer; maar door liefdelosheid wordt de waardigheid van een kind van God onder de voeten gelopen."
Vervolgens toont Sint Charbel me de rode lelie in zijn handen en zegt:
"Kijk, deze lelie staat voor de vervolgde christenen. Als je maar wist hoe waardevol en kostbaar jullie gebed is!"
Sint Charbel en zijn hemelse vrienden zegnen ons later met de priester. Het verschijning komt met de geur van oriëntaals wierook en olie.
Dit bericht wordt gedeeld zonder het oordeel van de Rooms-Katholieke Kerk te willen vooruitnemen.
Auteursrecht. ©