రాత్రంతా, గాయపడిన కాలు కాకపోయిన నా ఎడమ కాలిలో నిరంతర నొప్పిని అనుభవిస్తూనే, నేను డివైన్ మెర్సీ చాప్లెట్ను ప్రార్థించాను.
వందలాది ఆత్మలు నా గదిని నింపేశాయి. వారు తీవ్రమైన పాప స్థితిలో మరణించడం వల్ల ఎంతో వేదన అనుభవిస్తున్నారని నేను చూడగలిగాను. వారి ముఖాలు అత్యంత భయంకరమైన రూపాల్లో వంకరగా, వికృతంగా మారుతూ ఉన్నాయి. రాత్రంతా వారు నా గదిలోనే ఉన్నారు.
నేను వారిని, “మీరు బ్రతికి ఉన్నప్పుడు ఎందుకు ప్రార్థించలేదు?” అని అడిగాను.
వారు, “దేవుడు మనల్ని చూసుకుంటాడు కాబట్టి అది అవసరమని మేము అనుకోలేదు” అని సమాధానమిచ్చారు.
వారు పర్గేటరీ (శుద్ధి చేసే చోటు) యొక్క లోతైన అగ్నిలో వేదన అనుభవిస్తున్నారని వారు వివరించారు.
నేను వారికి సహాయం చేయ el వీలుగా నా గదికి రావడానికి మన ప్రభువు వారికి అనుమతి ఇచ్చారు. కొందరు నా పేరు కూడా తెలుసుకుని నన్ను పిలుస్తూనే ఉన్నారు.
ఈ పవిత్ర ఆత్మలన్నింటినీ నేను మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుకు సమర్పించాను.
ఆ పవిత్ర ఆత్మల వల్ల నేను ఎంతగా అలసిపోతున్నానంటే, “ప్రభువైన యేసు, నన్ను క్షమించు, కానీ రాత్రి నిద్రపోవడానికి వెళ్ళినప్పటి కంటే ఉదయం లేచేటప్పుడు నేను ఇంకా ఎక్కువ అలసటగా ఉన్నాను” అని చెప్పాను.