فرزندان عزیزم، مریم بیعیب و نقص، مادر همه ملتها، مادر خدا، مادر کلیسا، ملکه فرشتگان، یاور گناهکاران، و مادر مهربان تمام فرزندان زمین — بنگرید فرزندان، حتی امروز او نزد شما میآید تا شما را دوست بدارد و برکت دهد.
فرزندان، ملتهای زمین، قلب من اندوهگین است و چشمانم از تمام زشتیهایی که باید در این زمین شاهدشان باشند خسته شده است! چرا اینگونه شدهاید؟ این آن بهشتی نیست که پدر به شما عطا کرده بود!
درست است که مکانهایی وجود دارد که بمبها بر آنها میبارد، اما در بقیه جهان، جایی که بمبی نمیبارد، جنگی پنهان در جریان است. به اطرافتان نگاه کنید: آتشسوزیها، فرو ریختن خانهها، حتی کوچکترین کودکان نیز پرخاشگر شدهاند — شما هیچ چیز کم ندارید؛ توبه کنید!
بار دیگر، خطاب به والدین میگویم: «مزخرف نبافید؛ مراقب فرزندانتان باشید، کوچکترین فرزندان من! به آنها عشق و احترام نسبت به برادران و خواهرانشان را بیاموزید. آیا از عهده این کار برمیآیید؟ اگر خودتان کمی بزرگ شوید، شاید بتوانید!»
ببینید فرزندان من، شما الگوی خوبی برای کوچکترانتان نیستید؛ دیگر بهندرت غذایی سر میز مشترک خورده میشود، هر کس به تنهایی غذا میخورد، هیچ گفتگویی وجود ندارد، و اغلب شبها بدون گفتن شببخیر به رختخواب میروید، و اغلب صبحها بدون گفتن صبحبخیر از خواب بیدار میشوید.
چه اتفاقی برایتان افتاده؟ شما’غرق در ابزارهای تکنولوژیک خود شدهاید؛ میخواهید همهچیز را درباره همه ببینید و بدانید. کنجکاو بودن’خوب است، اما درباره چیزهای دیگر — درباره فرهنگ؛ جایی که کنجکاوی شما باید بر آن متمرکز باشد — نه با تماشای تمام این ابزارها برای اینکه ببینید فلان کس چه کار میکند.
روزی روزگاری، خانواده دور تلویزیون جمع میشدند؛ اما حالا هر کس به راه خود میرود. دیگر از تماشای چیزی با هم لذت نمیبرید؛’ساکت شدهاید و کمکم، درها را کاملاً به روی شیطان باز کردهاید و او شما را به گمراهی کشانده است.
توبه کنید، به راهی که عیسی به شما نشان داده بازگردید و فرزندان من، به روح گوش بسپارید — ملکه روحها!”
ستایش بر پدر، پسر و روحالقدس.
فرزندان، مادر مریم همه شما را دیده و از اعماق قلبش همه شما را دوست داشته است.
من شما را برکت میدهم.
دعا کنید، دعا کنید، دعا کنید!
بانوی ما جامهای سفید با ردایی آسمانی به تن داشت؛ تاجی از دوازده ستاره بر سر داشت و در پاهای او تاریکی بود.