فرزندان عزیزم، مریم پاک، مادر همه خلق، مادر خدا، مادر کلیسا، ملکه فرشتگان، پناه گناهکاران و مادر مهربان تمام کودکان زمین — بنگرید فرزندانم، او حتی امروز نزد شما میآید تا شما را دوست بدارد و برکت دهد.
فرزندانم، من میآیم تا به قلبهایتان آرامش ببخشم؛ میآیم زیرا در این زمان اشتیاق مادر برای من چنان است که مدام به دنبال شما میگردم. میخواهم در چشمان و قلبهایتان بنگرم؛ میخواهم تمام زیباترین چیزهای آسمان را در شما بریزم تا آن شباهت بیکران به خدا پدیدار شود. شما شروع خواهید کرد به تفکر و عمل بر وفق خواست خدا؛ فرزندانی شاد، آرام و خیرخواه خواهید شد؛ عادت خواهید کرد که با نوازشی یکدیگر را در بر بگیرید و یقین است که آن نوازش از اعماق قلبهایتان جاری خواهد شد. شما مراقب برادران و خواهران ضعیفتر خود، آنان که بیشترین نیاز را دارند خواهید بود و از آن چاه بیکران و بیانتها، تسلیبخشترین و شیرینترین کلمات را بیرون خواهید کشید.
فرزندانم، دعا کنید، برای تمام اتفاقاتی که در این زمین میافتد دعا کنید؛ هرگز پیش از این چشمان من مانند اکنون از شما غافل نشده بود، زیرا از بلندای آسمانها، خطرات بسیاری را میبینم که بر زمین سایه افکندهاند.
با من بمانید؛ در دعا، صدای مرا خواهید شنید و مرا خواهید دید و شما را به قلب بسیار مقدس فرزندم عیسی نزدیک خواهم کرد.
ستایش باد پدر، پسر و روحالقدس.
فرزندانم، مادر مریم همه شما را دیده است و همه شما را از اعماق قلبش دوست داشته است.
به شما برکت میدهم.
دعا کنید، دعا کنید، دعا کنید!
بانوی ما لباس سفید با شنلی به رنگ آبی آسمانی به تن داشت؛ بر سرش تاجی از دوازده ستاره بود و در پاهایش چشمهای قرار داشت که با فرشی از گلهای به رنگ ГЛИستره (ویستریا) نمایش داده شده بود، و در میان آنها کودکانی بودند که امروز در کنار چشمه حضور داشتند.