فرزندان عزیزم، مریم پاک، مادر همه ملت‌ها، مادر خدا، مادر کلیسا، ملکه فرشتگان، یاری‌گر گناهکاران و مادر رحیم تمام فرزندان زمین — بنگرید فرزندانم، او حتی امروز نزد شما می‌آید تا شما را دوست بدارد و برکت دهد.
فرزندان سراسر زمین، من آمده‌ام تا یک بار دیگر و با تأکیدی بسیار به شما بگویم: «روح، روح، فرزندانم! به روح گوش فرا دهید تا قدوسیتی را که در شما نفوذ می‌کند احساس کنید. روح یک مفهوم انتزاعی نیست؛ روح همان SPIRIT است، خودِ خداست، و با گوش سپردن به روح وارد خدا خواهید شد، تقدیس می‌شوید و آن قدوسیت را به هر گوشه از زمین خواهید برد!»
بیاييد فرزندانم، با احترام بر آن در بکوبید و روحی را که برای مدتی بسیار طولانی ساکت بوده است تکریم کنید — نه به این دلیل که خودش اینگونه خواست، بلکه چون شما او را مجبور کردید. هیچ‌کس نمی‌تواند خدا را مجبور به سخن گفتن کند، اما — ببینید فرزندانم — با وجود این، خدا شما را می‌بخشد زیرا شما آفریدگان او هستید و او همیشه آنجاست و بر شما نظارت دارد، به امید اینکه همگی متحد شوید، چرا که میل بی‌کران اوست که خانواده‌اش — بزرگ‌ترین خلقتش — دوباره به هم پیوند بخورند.
این کار را بکنید فرزندانم؛ برای همیشه تقدیس شوید! این هدیه را به پدرتان ببخشید!
ستایش باد پدر، پسر و روح‌القدس.
فرزندانم، مادر مریم همه شما را دیده است و همه شما را از اعماق قلبش دوست داشته است.
شما را برکت می‌دهم.
دعا کنید، دعا کنید، دعا کنید!
بانوی ما لباسی سفید با ردایی آسمانی به تن داشت؛ تاجی از دوازده ستاره بر سر داشت و در پاهایش قلبی سنگی بود که دو کبوتر کوچک در دو طرف آن قرار داشتند.