Tani, vëllezër dhe motra të mi, po ju flas si shokë. Po ju flas nga zoti. Asnjëherë nuk ka qenë ndryshe.
Ky mision është për lutje--paraprakisht e parë. Ne luteni për paqe botërore, qëllimet e Nënës së Shëndoshë, priftërinj dhe kundër abortit. Po fillojmë edhe veprime bamirësi--unë mund të shtoja--pa fonde, por besimi në Providencën Hyjnore.
Është e vështirë t'i besosh se me këtë si agjendë tonë, do të kishim aq shumë kundërshtarë. Çka është më e vështirë për ta besuar është nga ku fillon kjo opozitë. Por unë suppozo që nuk duhet t'na çudojmë. Nëse Kryqi yt i Shpëtimit mund të vuante kryqëzim në dorën e atyre që ai erdhi të shpëtonte, pse duhet ta pranojmë pa opozitë?
Jezu shikon vetëm në zot. Ai nuk gjykon nga jashtëtë. Ne duam t'i imitojmë Atij. Nuk duhet të mendojmë se sepse dikush qëndron para një kamere TV, po flas për nga një zyrë e madhe në qytet, ose edhe pse mund të jetë i privilegjuar ta veshë kollarin romak, çka ai thotë është e vërtetë. Sa të keq!
Frytët e zili, papërshtatshmërisë, gënjeshtës, kontrollit dhe ambicieve nuk kanë kufij. Ata mund t'i arrijnë çdo një prej nesh nëse s'le të Hyjnia dashuri që rojë mbi zemrat tonë. Nëse dëshirojmë ta gjendim të vërtetën, duam t'u lutemi Shpirtit të Shenjtë të na mbush me dhuratën e tij të diskriminimit. Diskrimimi nuk vijon nga intelekti, por nga zoti. Ne s'do të mund të diskriminojmë nëse nuk kemi zemrën e një fëmije--d.m.th., asnjë agjendë të fshehtë, asnje mashtrim ose gënjeshtar. Çka ne mendojmë, flasim dhe bëjmë, lavdërimi i Zotit. Atëherë Zoti do na mbush me Të Vërtetën e tij.
Diskrimimi shikon në frutat të jetës së një njeriu ose të jetës së një ministrie. Ky minister ka përqendruar vëmëndjen në lutje pavarësisht opozitës. Kur s'na lejohej t'luteni në kishat, ne lutenimë në pyll, parqe dhe shkolla. Tani që përmes Providencës Hyjnore kemi një vend për të lutur, njerëz thonë, "Oh, por ata mblen para." Ne, përsëri, s'duam t'i mbajmë pronën e dhënë nga Zoti vetëm me graci. Por unë ju them këtë--nese synimi yt i misionit tonë ishte para, qelqi këtu në qendrën e lutjes nuk do të rrezikonte ta binte mbi ne.
Si çfarëdo të sulmojë Rosarin e Paplitur--një dhuratë bukur nga Qiejt? Le t'i provojnë kundërshtarët tanë se Zonja Jonë ka gënjuar kur tha se do ta ndalonte abortet. Ata nuk mund! Kur ishim në Connecticut javën e kaluar, njerëzit na thanë se fëmijët paplitur në lotët e tyre të rosarit po bëheshin rozë. Faleminderit, Jezu Krishti! Dikush kishte një rosari me dhjetë dekada atje që ishte shkatërruar dhe nevojitej riparim. Kur e ngritim për ta rregulluar, ai tashmë ishtë i plotë. Faleminderit, Jezu Krishti! (Lexoni Lukën 6:37). Ne duhet të falëm.
Kur Zonja Jonë na tha t'i kërkojmë pronës disa vjet më parë, i pyeta Ase se mund ta kërkojmë jashtë këtij Dioqeze. I thanë Asaj, "Di, Nënë e Shenjtë, ne nuk jemi të dashur këtu." Ajo tha, "T'i pëlqejmë apo jo, ne jam këndre dhe po lutem."
Kështu unë i thash të gjithëve kundërshtarët tanë sot në natë, t’i pëlqejmë ose jo, ne jam këtu dhe po lutem.
(Jakobi 3:13-18) "Kush është i urtë dhe me kuptim mes juve? Le të tregojë veprat e tij në njerëzimin e urtisës së tij. Por nëse keni zell të hidhur dhe ambicion egoist në zemrat tuaja, mos jini të kënaqur dhe jo të vërtetë ndaj të vërtetës. Kjo urtësi nuk është ajo që vjen nga lart, por është tokësore, pa shpirt, e shejtanit. Ku ekziston zelli dhe ambicioni egoist, aty do të ketë çrregullim dhe praktikën më tmerruese. Por urtisia nga larti para se të jetë e pastër, është e qetë, e butë, e hapur për arsye, plot me falje dhe fruta të mira, pa pasiguri ose jo sinqeriteti. Dhe kjo rrjedh në drejtësi që rritet nga pacifikët."