Birkaç gün önce, arkadaşım Willie'nin (Wilhelmina) yakın zamanda öldüğünü öğrendim. Uzun yıllar boyunca Cenacle Dua Grubumuzdaydı.
Bu sabahın erken saatlerinde, ruhunun huzura ermesi için dua ederken, kendimi aniden güzel, yeşil bir bahçede buldum.
Willie oradaydı, tıpkı hayattayken olduğu gibi çok neşeli görünüyordu ve heyecanlı bir sesle bana, “Ah, Valentina! Duaların için teşekkür ederim,” dedi.
Yanında durup elbisesine hayran kaldım ve “Ah, çok güzel giyinmişsin!” dedim.
Üzerinde neredeyse beyaz kadar açık, çok yumuşak, uzun, soluk mavi bir elbise vardı. Yanında kalabalık bir hanımlar grubu duruyordu. Hep birlikte, özel, parlak bir malzemeden yapılmış küçük, tek katlı bir eve hayranlıkla bakıyorduk. Çok parlak değildi ama etrafı hafif, ışıl ışıl bir parıltıyla çevriliydi. Ne çimento ne de tuğlaydı; özel, cennete özgü bir malzemeydi.
“Aman Tanrım, daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim,” dedim. Rabbimiz her şeyi yapabilir.
Willie bana döndü ve “Sanırım o senin evin, Valentina,” dedi.
“Hiç sanmıyorum. Kimse bana oranın benim evim olduğunu söylemedi,” diye yanıt verdim.
Sonra aniden fark etti ve sesi heyecanla dolarak, “Hayır! Hayır, o benim için! Ah, çok güzel görünüyor,” diye haykırdı.
“Ah Tanrım, bu evdekikinden (dünyadaki) çok daha iyi. Çok minnettarım. Benim için hazırladıkları şu güzel eve bak.”
Çok mutlu ve büyülenmişti. Güzel evi hayranlıkla izlerken, çatıda her biri yaklaşık yarım metre yüksekliğinde iki sütun fark ettim; bunlar hareket eden gerçek ateş alevleriydi.
Alevlere hayranlıkla bakarken, “Şuna bak, Willie! Bu Kutsal Ruh ve senin evinin çatısının üzerinde!” dedim.
Willie iyi bir yerde, gerçekten neşeli ve mutlu.
Willie, bizim için dua et ve huzur içinde yat.
Kaynak: ➥ valentina-sydneyseer.com.au