“ผมเป็นพระเยซูที่ประสูติมาเป็นมนุษย์ ผมมาประทานความรู้สึกถึงค่าของครุษญาณให้กับพวกเจ้าในวันนี้ ถ้าพระองค์ไม่ได้ยอมรับการตายบนครุษญาณ พระองค์จะไม่มีการไถ่โทษ แต่เพราะพระองค์ยอมรับความตายบนครุษญาณตามประสงค์ของพระบิดา มานุษย์จึงได้รับการไถ่โทษ”
“เช่นนั้นกับแต่ละครุษญาณในชีวิตของทุกวิญญาณ พระบิดาทรงอนุมัติให้มีครุษญาณ เพื่อประโยชน์แก่วิญญาณเอง หรือเป็นการรับกรรมเพื่อผู้อื่น ถ้าวิญญาณไม่ได้สละครุษญาณให้กับผม มันจะกลายเป็นหยดน้ำฝนที่ตกจากฟ้า หยดหนึ่งอยู่บนพวกเจ้าในชั่วขณะเดียว - ต่อมาแล้วจึงระเหิดไป แต่เมื่อวิญญาณสละครุษญาณให้กับผม - คือ ยอมรับครุษญาณตามแบบของผมและไม่ต่อต้านมัน ครุษญาณจะเปลี่ยนแปลง มันกลายเป็นสมบัติที่ถาวร ซึ่งผมเก็บไว้สำหรับวิญญาณจากสิ่งทั้งหมดที่ชั่วคราวในโลก ผมสามารถใช้ประโยชน์จากการเสียสละนั้น - การสละตัวเองนั้น - มากมายเพื่อการรอดพ้นของผู้คน”
“ครุษญาณที่พวกเจ้ารับให้กับผมเหมือนแหล่งน้ำใต้ดินลึกซึ่งผมสามารถไปและเอากราซ์มาใช้ใหม่ๆ หรือเป็นเพชรที่พวกเจ้าวางไว้ตรงหน้าพระองค์ แสงจากพระหัวใจของผมส่องลงบนมันให้มีความประกายแจ่มใส - ความดีคุณธรรมถาวร”
“ครุษญาณที่ไม่ได้รับยอมรับจะทำใหวิญญาณหนักใจ แต่เมื่อพวกเจ้ารับครุษญาณให้กับผม มันกลายเป็นเบาไปเรื่อยๆ”
“ท่านคงต้องประกาศข้อความนี้ให้รู้จัก”