Këtë mëngjes Zoti ynë Jezus më pyeti butësisht, ndërsa isha në shtëpi: “A do të vish në Dhomën Time të Sipërme?”
Unë thashë: “Le të jetë Vullneti Yt i Shenjtë. Por unë nuk jam e denjë.”
“Dua që ti të vish dhe të më ngushëllosh. Ndihem shumë mirë kur je në praninë Time,” tha Ai.
Më vonë, kur mbërrita në kishë për Mishën e Shenjtë të së Dielës, Ai tha: “Pas Besimërisë, gjunjëzohu dhe vish!”
“Valentina, ti më ngushëllon. Sa shumë Jam i lënduar nga Kisha, nga njerëzit, nga bota. Ndihem shumë më mirë kur ti je këtu me Mua për të më ngushëlluar, sepse je thellësisht emocionale. Ti vërtet gjithçka e merr në zemër.”
Unë thashë: “O Zot Jezus, jam shumë e mërzitur.”
Jam aq thellësisht e prekur nga mënyra se sa vuaj Zoti ynë Jezus për ne. Përsëritet: vuajtja e Tij sakrifikuese.
Pastaj Ai më foli për luftën, tha: “Rusia dëshiron luftën me çdo kusht. Kina dhe të tjerët presin. Thuaju njerëzve të luten, të pendohen dhe të jenë në paqe.”
Sot Ai më foli gjithashtu për katastrofën e tmerrshme që ndodhi në Nepal.
Ai tha: “Njerëzit pyesin pse ndodhi e gjitha kjo dhe përpiqen të arrijnë përfundimin se është për shkak të shkrirjes së akullnajave. Por kjo është tashmë pjesë e pastrimit Tim të botës.”
Pastaj Ai më tregoi një shpellë thellë në tokë, të bllokuar me shkëmbinj dhe baltë.
Ai tha: “Valentina, fëmija Im, a e di që aty ka shumë shpirtra? Ata vranë sepse nuk kishin ajër? U varrosën nga shkëmbinjtë dhe balta.”
Unë thashë: “Zot, ndihem aq e mërzitur për njerëzit — aq shumë prej tyre vranë.”
Ai tha: “Kjo është arsyeja pse të jap vuajtje shtesë për t'i shpëtuar ata. Më vjen shumë keq që të jap këtë vuajtje shtesë, por është për të shpëtuar shpirtrat e tyre. Ata vranë pa u penduar dhe të papërgatitur. Nuk e dinin se kjo do t'u ndodhte atyre. Po ndodhin shumë katastrofa dhe lufta është gjithmonë këtu pranë.”
Zoti ynë ishte shumë i emocionuar teksa më tregonte të gjitha këto.
Gjatë javës vuajta nga një dhimbje e mprehtë në anë. Nuk e kisha kurrë këtë dhimbje më parë. Ishte rrahëse gjatë gjithë natës, plus dhimbja në këmbë.
Pastaj Zoti ynë më falënderoi. Ai tha: “Të falënderoj që vuajnë aq shumë për Mua. Por dua të të kem këtu (në Dhomën e Sipërme) në mënyrë që ti të përjetosh dhe t'u tregosh të tjerëve se si vuaj Unë. Vuajtja jonë është një.”
“Shih, ti vuajnë, Unë vuaj — ne bashkohemi në një. Dua që ti të mbetesh gjithmonë e përulur në praninë Time. Gjithmonë.”
Zoti ynë ishte i veshur shumë keq, me rrobash të grisura, plot vrima. Ai shpenzon aq shumë nga Vetvetja saqë nuk i mbetet më energji, dhe këtë e përsërit çdo herë në Mshënë. Ai sakrifikon Veten deri në frymën e fundit që ka brenda Vetes, të cilën e jep për ne që të na shpëtojë. Pastaj ngadalë, ngadalë, Zoti ynë rifiton energjinë e Tij.
Kur jam me Zotin tonë, dëshmoj thellësinë e vuajtjes së Tij, dhe megjithatë e di se Ai është Perëndia të Gjithfuqishme dhe i gjithëfuqishëm. Këtu unë jam si një krimb i vogël përpara Tij. Jam shumë e vetëdijshme për këtë dhe nuk mund ta besoj as vetë. E gjitha kjo filloi në vitin 2003, kur isha për herë të parë në Dhomën e Sipërme.
Ai tha: “Tregoju njerëzve se Unë po filloj ta pastroj botën. Jini të gëzuar dhe optimistë sepse së shpejti do të hyjmë në një Erë të Re. Nuk është larg.”
Kam frikë t'ia kërkoj Zotit tonë se kur do të ndodhë kjo.
Pastaj ai tha: “Kur të zbresh në stolin tënd, gjunjëzoje sërish — mos shiko të tjerët. Mos u shqetëso për njerëzit e tjerë rreth teje. Të gjithë duhet të gjunjëzohen sepse jeni të gjithë mëkatër.”
Ai më tha më parë, kur po thonim lutje të tjera: “Duhet të jeni në gjunjë sepse jeni në Praninë Time të Shenjtë. Të gjithë ju, jeni në Praninë Time të Shenjtë!”
Koment: Veçanërisht në fillim të Meshës, kur recitojmë ‘Kyrie Eleison, Kriste Eleison’, i lutemi Zotit tonë të jetë i mëshirshëm me ne. Ne duhet të gjunjëzohemi në shenjë nderimi ndaj Zotit tonë, e megjithatë njerëzit qëndrojnë të gjithë në këmbë.
Ndërsa recitohet ‘Ati ynë’, dhe fillon përgatitja për shpërndarjen e Kommunionit të Shenjtë, Zoti Jezus tha: “Kthehuni pas, gjunjësoheni, më pritni, dhe kur të ktheheni (në stollë), më ofrojani përsëri.”
“Kam aq shumë gjëra për të cilat do të përdor Kommunionin tuaj të Shenjtë — për të shpëtuar të tjerët.”
Zoti ynë ishte shumë i trishtuar kur tha: “Shikoni njerëzit, më marrin si një zakon, shumica e tyre Kommunionin në dorë dhe pa u penduar. Ata nuk janë të pendoreshëm, thjesht si një zakon. Njerëzit mendojnë: Të gjithë të tjerët shkojnë, kështu që do të shkoj edhe unë.”
Ai tha: "Imagjinoni sa fyerje marr, dhe kjo është e dhimbshme për Mua. Mundohuni të bëni riparim për to, sepse priftërinjtë dhe peshkopët nuk i mësojnë më njerëzit."
Shumë njerëz besojnë se thënia e Aktit të Pendimit në fillim të Meshës së Shenjtë do të thotë se nuk kanë nevojë të shkojnë në Konfesa. Jo, çdo person duhet të ng렸ojë mëkatet e veta individualisht te një prift dhe të marrë shfaljen.
Zoti ynë kërkoi lutje dhe që t'i იყin besnikë Atij.
Ai tha: “Së shpejti do të jetë një Erë e Re Paqeje. Jini guximshëm dhe jini të gëzuar. Priteni me padurim atë.”
Burimi: ➥ valentina-sydneyseer.com.au