Η Παναγία εμφανίστηκε με τον Υιο της Ιησού Χριστό και τον Άγιο Μιχαήλ Αρχάγγελο σε όραμα πάνω σε ένα κομμάτι γης στην Ιταπιράνγκα. Η μητέρα μου είδε αυτό το όραμα, βρισκόμενη στο σπίτι μας στη Μάναους. Από όπου ήταν, είδε την Παναγία στην Ιταπιράνγκα, με τον Ιησού και τον Άγιο Μιχαήλ. Έξηγε ότι φαινόταν σαν να είναι τόσο κοντά της. Αυτή η εμφάνιση έχει μεγάλη σημασία και σημασία, γιατί αφορά μια από τις αιτήσεις της Παναγίας που θα έχουν πολλές συνέπειες στην ιστορία των εμφανίσεων: την κατασκευή του καπελιού στη τιμή της, Βασίλισσας της Ειρήνης. Εκεί δείχνει το επιθυμία της να τιμηθεί με αυτό τον τίτλο στην Ιταπιράνγκα για πρώτη φορά.
Θέλω να κάνετε ένα μικρό καπέλο εδώ από προσωρινό χόρτο. Εδώ, στη πολιτεία του Αμαζονίου, έχω επιλέξει την πόλη της Ιταπιράνγκα για τα τέλη των χρόνων. Σε άλλες τοποθεσίες, όπου λαμβάνουν χώρα οι εμφανίσεις μου και δίνω τις αγγελίες μου, έχει τελειώσει. Και εδώ, στην Ιταπιράνγκα θα αρχίσει.
Σήμερα επίσης, η Παναγία μιλούσε στη μητέρα μου για τον θάνατο του αδερφού μου Κυρίνο, ο οποίος συνέβη το έτος 1989:
Όταν πέθανε ο Υιός μου Ιησούς Χριστός, είχα την τύχη να κρατήσω το Σώμα Του στο κόλπο μου. Το κεφάλι του έμεινε στον δεξιό μου βράχο. Βλέπε.
Η μητέρα μου είδε τον Ιησού, στο κόλπο της Παναγίας, όταν τον κατέβασαν νεκρό από το σταυρό.
...αλλά εγώ είμαι εγώ. Και όταν πέθανε ο γιος σου Κυρίνος, δεν ήταν τόσο τύχη να κρατήσεις το σώμα του στον κόλπο σου, αλλά εγώ και ο Υιός μου Ιησούς Χριστός κράτησαμε το σώμα του γιου σου στο κόλπο σου. Βλέπε.
Η μητέρα μου είδε τον αδελφό μου νεκρό, με την κεφαλή του στη αριστερή βράχων της Παναγίας και το υπόλοιπο σώμα στο κόλπο του Ιησού Χριστού. Οι χέρες του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ήταν κάτω από το σώμα του Κυρίνου, ανοιχτές, κρατώντας το σώμα του. Η μητέρα μου έκλαψε πολύ και η Παναγία της είπε,
Κλάψε κόρη μου, μπορείς να κλαισες. Αυτή είναι η τελευταία φορά που θα κλαισεις για τον γιο σου. Τη μέρα του θανάτου του γιου σου, όταν ήρθες στο σπίτι και κάθισες στον καναπέ, θα πεθάνεις όντως, αλλά επειδή ζητήσατε λίγο από την ενέργεια του Υιού μου Ιησού Χριστού και της δικής μου για να ανεχθείς αυτό το γεγονός, γιατί εάν πέθανες η απογνωση θα ήταν μεγαλύτερη για τον σύζυγό σου και τους άλλους παιδιά και μέλη της οικογένειας σου, απαντήθηκε, και εκείνη τη στιγμή εμείς και ο Υιός μου Ιησούς Χριστός σε τοποθέτησαμε επίσης στο κόλπο μας. Τότε μπορούσες να αναπνεύσεις και ζητήσατε νερό για ποντο.
Ήταν τόσο ταπεινόι και μικροί, αλλά δεν βλασφημήσαμε εμάς, ούτε Εμένα ούτε τον Υιό μου Ιησού Χριστό. Αυτά είναι οι κύριες σοι ιδιότητες. Μονάχα είπας: Γιατί πέθανε ο Γιος μου; Γιατί; Και εγώ και ο Υιός μου Ιησούς Χριστός απάντησαμε σε εσάς ξανά: γιατί ήθελε να γίνει Άγγελος και Άγιος του Κυρίου.
Μονάχα νιώθεις χαρούμενη τώρα επειδή σου δείξαμε τον γιο σου όπως είναι εκεί στον ουρανό και ενδυμένο ως Άγγελος, αλλά θα νιώσει ακόμα πιο χαρούμενο όταν συναντήσεις κάποια μέρα εκεί στην Δόξη του Κυρίου. Όπως το μικρό τραγούδι που είπα στο γιο μου να σε διδάξει στα όνειρά σου για να σου παραμυθιάσει. Μίλησε για το μικρο τραγούδι σου:
Λεβα, Λεβα, παιδί με πόνο
Στις χαράς του ενός που θα φύγει
Στην ελπίδα ότι κάποια μέρα
Θα νιώσετε εκεί με δόξα ευχαριστημένο, ευχαριστημένος!
(¹) Ο Πατέρας Ρόμπερτο ήταν ο ιεροκήρυκας που διδάξε πολύ την μητέρα μου, όταν ακόμα ήταν νεαρή και ζούσε στο Αματούρα, στην εσωτερική περιοχή του Αμάζονα, με τους παππούδες μου, τον Χοσέ Μπερνάρδο και την Εμιλιάνα. Ήταν Καπουτσίνος μοναχός, που πέθανε στις 10 Μαρτίου 1989. Ήταν ένας ιεροκήρυκας που ζητούσε σεβασμό για τα πράγματα του Θεού. Μια μέρα, επειδή η μητέρα μου ήταν κακώς ντυμένη, φορώντας μια φορεσιά με χαμηλά λαιμούς, πήρε το κορδόνι της Φρανσκισκανής και την χτύπησε στο πίσω μέρος του σώματος της, που ήταν αποκαλυπτόμενο ακριβώς όπως σκέφτηκε να μπει στην Εκκλησία, λέγοντάς της: Δεν σκεφτείτε να μπαίνετε στο σπίτι του Θεού για τη Λειτουργία έτσι; Η μητέρα μου, ντροπιασμένη, του είπε ενώ φεύγει: Όχι, πάω σπίτι να αλλάξω!
Το μόνο που θυμάμαι για αυτόν ήταν όταν μας επισκέφτηκε στο σπίτι μας στη Μανάους, όταν οι αδελφοί μου και εγώ ήμασταν ακόμα μικροί. Όταν έφτασε στο σπίτι και είδε ότι η μητέρα μου ήταν κακώς ντυμένη αρνήθηκε να μπει λέγοντάς: Θέλω να μιλήσω με την Δόνα Μαρία ντο Κάρμο! Η μητέρα μου του απάντησε: Είμαι εγώ! - Της είπε ξανά: Αλλά, θέλω να μιλήσω με τη Δόνα Μαρία ντο Κάρμο! -Η μητέρα μου κατάλαβε ότι την ψέμαζε για το κακός της ντύσιμο και ότι η Δόνα Μαρία ντο Κάρμο που ήθελε να μιληθεί ήταν εκείνη που είχε διδάξει να είναι καλώς ντυμένη, συνεσταλμένη μπροστά στον Θεό. Η μητέρα μου, ντροπιασμένη, του είπε: Μία στιγμή παρακαλώ! - Πήγε μέσα και άλλαξε τη φορεσιά της και επέστρεψε με μια φορεσιά που καλύπτει το σώμα της αξιοπρέπως. Τότε ο Πατέρας Ρόμπερτο της είπε: Τώρα, ναι, μιλάω με την Δόνα Μαρία ντο Κάρμο! - Καί μόνο τότε εισήλθε στο σπίτι.
(*) Η Παναγία χρησιμοποίησε ένα υποκοριστικό όνομα, όπως μια μητέρα μιλάει στον μικρό της παιδί.
Πάντε το εικονογραφημένο αυτό που είδες και έτσι όπως το είδες... (η μητέρα μου καταλαβαίνει ότι πρέπει να ζωγραφίσει την όραση της για τη Παναγία με τα μικρά αγγελάκια, στο μπροστινό τείχος του σαλόνιού του σπιτιού μας)... και γράψε το βιβλίο σου, που είναι μια πολύ ωραία ιστορία. Είναι η ιστορία των πρόσφατων χρόνων και δεν υπάρχει άλλο τέτοιο. (Ν. Κυρία η Μαρία του Κάρμου).
Η άλλη μέρα, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, είπε στην μητέρα μου,
Πειθάρχεστε τη Μητέρα Μου. Κάντε ό,τι σας ζητά. Μην μένετε ακίνητοι. Είσαι πολύ ευχάριστος. Δράστε. Πρέπει να είστε ταπεινοί, ευγενείς, φιλανθρωπικοί, αγαπητικοί και πειθαρχημένοι. Επισκεφτείτε τους φυλακισμένους, τους ασθενείς στα νοσοκομεία, τα εγκαταλειμμένα παιδιά, τους περιγελασμένους γεροντικούς και τις χήρες. Κάντε θυσίες. Ξέρετε γιατί πρέπει να είστε προσεκτικοί.
Άλλη εμφάνιση, με ένα πολύ σημαντικό μήνυμα. Ο Ιησούς εκφράζει εδώ το επιθυμία του για μας να κάνουν έργα έλεους, ώστε και οι ίδιοι να λαμβάνονται έλεος. Δεν μπορούμε να μένουμε αδιάφοροι στα πάθη των πιο πονούντων αδελφών μας. Είναι ο Ιησούς που το ζητεί από κάθε έναν από εμάς.